دو نوع هدایت
51 بازدید
تاریخ ارائه : 6/14/2012 9:13:00 AM
موضوع: تبلیغ

مناسبت قمری:در این روز، (جراح بن سنان اسدی) در تاریکی‌های (ساباط مدائن) مغولی (مغول آن تبغی را گویند که در میان عصاء جا دارد) منه؛ و به قولی خنجری مسموم بر ران مبارک امام حسن A زد که تا استخوان بشکافت، پس حضرت از شدت درد دست به گردن او افکند و هر دو بر زمین افتادند پس موالیان آن حضرت آن ملعون را کشتند و امام حسن را در سریری گذاشتند به (مدائن) به خانه والی (مدائن) (سعد بن مسعود) عموی (مختار) بردند (سعد) جراحی آورد و جراحت آن حضرت را به اصلاح آورد (بحارالانوار، ج 44، ص 47) زیارت امام حسن A ولعن بر قاتلان و ظالمان آن حضرت در این روز مناسب است.

مناسبت شمسی:برگزاری اولین اجلاس بین المجالس کشورهای اسلامی به منظور تآسیس اتحادیه مجالس کشورهای اسلامی در تهران (۱۳۷۸ ش).

سخن روز:دو نوع هدایت

هدایت یعنی دلالت، نشان‌دادن هدف و راهنمایی‌کردن. هدایت همیشه از خداوند است و هرگز به کسی نسبت داده نمی‌شود، مگر مجازاً گفته شود که فلانی سبب هدایتم شد.

خداوند به پیامبراکرم F می‌فرماید: (إِنَّکَ لَاتَهْدِی مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَکِنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَن یَشَاء وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِین) (قصص) 28، آیه 56. تو نمی‌توانی کسی را که دوست داری هدایت کنی؛ ولی خداوند هر کس را بخواهد هدایت می‌کند، و او به هدایت‌یافتگان آگاه‌تر است.

هدایت دو نوع است: أ تکوینی و عمومی؛ ب تشریعی و خصوصی.

هدایت تکوینی: سنّت خداوند بر این جاری است که هدایت را گسترش دهد تا همه موجودات از آن بهره‌مند شوند؛ چه با شعور باشند و چه بی‌شعور. این هدایت، عمومی است که خداوند هر چیزی را به سوی کمال وجودی‌اش راهنمایی کرده، آن را به هدف خلقتش می‌رساند و به سوی هدف و أجل خود سوق می‌دهد و هیچ موجودی از تحت این قانون کلی خارج نیست.

(رَبُّنَا الَّذِی أَعْطَی کُلَّ شَیْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدَی) (طه) 20، آیه 50. پروردگار ما همان کسی است که به هر موجودی، آنچه را لازمه آفرینش او بود داده؛ و سپس هدایت کرده است.

در جای دیگر فرمود: (إِنَّ عَلَیْنَا لَلْهُدَی) (لیل) 92، آیه 12. به یقین هدایت کردن بر ماست.

هدایت تشریعی: همان هدایتی که هر روز حداقل ده بار از خداوند در نمازها طلب می‌کنیم. (اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ) نوعی هدایت خصوصی است که به وسیله دین، مردم را به سوی کمال (الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ) راهنمایی می‌کند.

(وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنَا) (انبیا) 21، آیه 73. و آنان را پیشوایانی قرار دادیم که به فرمان ما، (مردم را) هدایت می‌کردند.

و به وسیله پیامبران و ائمه معصومین A به اعمال صالح دلالت و راهنمایی می‌شوند. این هدایت، خود دو گونه است: یکی ارائه طریق؛ یعنی صرف نشان دادن راه. (إِنَّا هَدَیْنَاهُ السَّبِیلَ إِمَّا شَاکِرًا وَإِمَّا کَفُورًا) (انسان) 76، آیه 3. ما راه را به او نشان دادیم، خواه شاکر باشد (و پذیرا گرد) یا ناسپاس.

و دیگر ایصال به مطلوب؛ یعنی دست او را گرفتن و به مقصد رساندن. این هدایت در آیه (فَمَن یُرِدِ اللّهُ أَن یَهْدِیَهُ یَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلإِسْلاَم) (انعام) 6، آیه 125، آن کس را که خدا بخواهد هدایت کند، سینه‌اش را برای (پذیرش) اسلام، گشاده می‌سازد. بیان شده است. در این قسم از هدایت، قلب به نحو مخصوصی انبساط می‌یابد و در نتیجه بدون هیچ گرفتگی، قول حق را پذیرفته و به عمل صالح می‌گراید و از تسلیم بودن در برابر امر خدا و اطاعت از حکم او اِبا و امتناع ندارد. (برگرفته از ترجمه تفسیر المیزان، ج 6، ص 142.)

پیامک:كسي كه ملالت و دلتنگى بر او چيره گردد راحتى از نزد او كوچ مى‏كند.رسول خدا